Praag, een belofte vervuld

Praag april 2010.

Vanwege een onhebbelijkheid in mijn pc instelling zijn de foto's onder corresponderende menu-item geplaatst.

Slechts 3 weken na het overlijden van mijn vader werd bij Moeke longkanker geconstateerd. Operaties, bestralingen en al dies meer ten gevolg. Aan het begin van het proces is de belofte uitgesproken dat als ze opgeknapt was we Praag zouden bezoeken. Ruim in de 80 en voor het eerst vliegen. Overigens perfect geregeld door reisbureau en vliegtuigmaatschappij (Thomas Cook en KLM).

Eindelijk was het op 5 april 2010 zover. Vier dagen met de rolstoel door Praag. Een hernieuwde kennismaking want in de 90-igerjaren hebben we ruwweg zo'n 40 vakantieweken in Tsjechie/Hongarije doorgebracht en uiteraard ook Praag aangedaan. Ver voor de Veluwe tourist dit land ontdekte en direct na de val van het IJzeren gordijn.

Op de een of andere manier beleef je achter zo'n rolstoel de stad anders. De behulpzaamheid van de Tsjechen zoals we die gewend waren uit ruim 10 vakantie vanaf 1991was weer prima. Anders dan de andere blogberichten nu geen gedetailleerd verslag. Een aantal herinneringen hebben een te hoog emotioneel gehalte.

Het weer was uitnemend. Ruim 20⁰C. Stralende zon. Bijna vlekkeloze hemel. Dag 1 was vliegen, de reis naar het hotel ,acclimatiseren, een korte wandeling en een goed restaurant opzoeken. Vanwege de handicap van de rolstoel de 2^e dag dag begonnen met een grote rondrit die je langs alle bekende en minder bekende punten. We hadden geluk want Obama deed Praag aan en de burcht zou de rest van de week gesloten worden vanwege dit bezoek. Het voorjaarszonnetje en de uitlopende natuur leverde fraaie beelden op.

De 3^e dag zijn we aan de wandel gegaan. Naar de oude stad, het joods kwartier, het centrum en 's middags langs de Moldau. En volle speeltuinen,zonnebadende mensen, veel zwanen in de rivier, fraaie gebouwen zoals het Goethe-huis waar een foto van is bijgesloten.

De laatste dag hebben we 's morgens een taxi gehuurd die ons het andere Praag heeft laten zien waaronder de televisietoren die we opgegaan zijn en waar we van een fraai uitzicht konden genieten. Begin van de middag zijn we naar het vliegveld gebracht om de thuisreis weer te aanvaarden.

Al met al een paar heerlijke dagen.

Noorwegen Verslag 15 De thuisreis en nawoord.

7.08.09 naar Oslo voor de ferry.

Via de 30 naar Koppang. Direct na Tolga komen er 2 afslagen naar Vingelen. De meest zuidelijkste is de kortste en beste weg. 5 km na de afslag zit je in het dorpje Vingelen waar je je even terug in de tijd waant. Het is er rustig, maar dat is niet abnormaal in Noorwegen en er is heel veel ouds bewaard. Ons reisbureau noemde dit een aanrader en ik kan ze alleen maar gelijk geven. In de laatste serie foto's van deze vakantie achtereenvolgens de omgeving niet ver voor de afslag en 2 oude boerderijen. Onderweg nog een paar natuurfoto's geschoten.

Na Koppang zijn we de E3 opgegaan naar Elverum en via de tussenweg 25 naar de E6. Het laatste stuk was een beetje kilometers vreten om bij de ferrie te komen. Op het laatst nog even een herinnering van de kerstreis ophalen als je vlak langs de opera naar de kade van de Stena line rijdt.

Met een beeld van onze ferry die de baai van Oslo uitvaart op weg naar de open zee sluit ik de fotoserie af.

8.08.09 Thuisreis

De thuisreis verliep redelijk soepel. Volgens schema om 7.30 aanmeren in Frederikshaven. Twintig minuten later waren we op weg. Hamburg leverde ook op zaterdag aan het einde van de ochtend ruim 3 kwartier vertraging/file op. De wegopbrekingen tussen Hamburg en Bremen verliepen op 1 na redelijk soepel. Om 5 uur draaiden we Nederland in. Na een hapje eten kwamen we om 7 uur thuis aan. 1010 km, inclusief de files en stops in 11 uur. Geen klagen dus.

Slotwoord

Net geen 8000 km, waarvan meer dan 5000 km in Noorwegen waar praktisch iedere bocht, en dat zijn er nogal wat, een nieuwe ansichtkaart kon opleveren en minder dan 1000 km over saaiere snelwegen en de vele tunnels. Veel natuurgeweld. Ruwe natuur op de diverse hoogvlaktes. Watervallen en stroomversnellingen te kust en te keur. De fjorden vanaf de weg en vanaf de ferries. De bergen, de sneeuw, de zee. De eilanden met hun aparte sfeer. De excursie op de vestrorålen (walvis) en op de Lofoten (Met de Zodiac in de Maalstroom) waren belevenissen. De wandelingen, ook al zijn die voor ons deze vakantie wat beperkt gebleven. De altijd vriendelijke en behulpzame Noren.En zo zijn er nog wel een paar superlatieven te verzinnen.

Je hebt vakantielanden en landen waar je vakantie hebt en tot die laatste behoort Noorwegen. Onthaasten. In 6000 km slechts 1 keer enig oponthoud door wegwerkzaamheden aan de hoofdroute naar Oslo. Rustig rijden met veel wegen waar de snelheden beperkt zijn tot max 90 km/uur. Duur? Noorwegen is zeker geen goedkoop land, maar als je met mate gebruik maaakt van de glaasjes wijn en bier op terrasje is het verschil met Nederland zeker niet dramatisch. Dat glaasje wijn kost vaak € 8 tot 16. Daar staat tegenover dat je een goede maaltijd in een restaurant geserveerd krijgt van € 15 tot 25. En wees eerlijk: Wat betaal je op een terrasje aan de Middellandse zee voor een goed glas wijn en een maaltijd? Het is allemaal relatief en door welke bril je kijkt.

Wij kunnen deze vakantie in het rijtje geslaagde vakanties schrijven

Noorwegen Verslag14- Van naar Grong naar Røros

5.08.09 Naar Røros

Van Grong via de E6 naar het zuiden. Niet al te ver buiten Grong kom je eerst de Formofoss waterval tegen. Er is vanaf de E6 een wandelpad met een korte wandeling, maar als je het bord Formofoss volgt kan je direct achter het stationnetje met de houtopslag (boomstammen) de auto parkeren. Je hoort de waterval dan al en een kleine wandeling brengt je er vlak bij. Steek wel het bruggetje over en loop niet achter het station langs. Deze watervalm is de moeite waard. 14.1

Bij het Snasavatnet voor de 763 gekozen die langs de andere kant van het meer loopt. Bij Bolareinen kunt u een 6000 jaar oude rotstekening bekijken. Bij Steinkjer naar de 759 die langs het Lekdalsvatnet loopt. Bij Verdalsora ziet u een serie grote kranen staan waar gigantische olieplatformen worden gebouwd. Van beide routes is een sfeerfoto toegevoegd. 14.2 en 14.3.

Bij Brannan weer de E6 op naar Stjørdalshalsen. Vanaf daar de route via de 705 door het Tydal en over de hoogvlakte. Bij Henfallet ligt een grote waterval die je vanaf de 705 kunt zien. Het is een wandeling van 8 km. Als iets doorrijdt vindt je een veel kleinere waterval direct naast de weg. 14.4

De beide routes langs de meren zijn betrekkelijk rustige wegen en er is genoeg te genieten. Een aantal stukjes lopen langs bosgebied. Zelfde ingredienten als elders en toch net weer anders. Vooral de verschillende tapijtbedekkingen (mos/hei) geven telkens een andere uitstraling. Op de hoogvlakte, ongeveer 40 km voor Roros hebben we meerder elanden gezien. Op de weg, naast de weg, langs een bosrand. 14.6 Een stukje wandelen leverde de volgende natuurfoto op. 14.5. Denk wel om de muggen want die vliegen in hrodes om je heen in dit swompige, ruige fjelgebied dat de grens met Zweden vormt. Het laatste stuk vanaf Brekken gaat over de 31 naar Røros. De volgende dag zijn we de laatste 40 km teruggereden.

In Røros was er een muziekfestival en was het behoorlijk druk.

6.08.09 omgeving Røros

Røros staat op de Unesco lijst van werelderfgoeden en is vooral bekend omdat het een koperwingebied is. Diverse wandelingen in dit gebied brengen je langs de oude mijnen. Ook via een tolweg zijn er te bereiken. De bekendste is de Olavsgruva, maar wij hebben de Kongsgruva aangereden. Foto 14.7

Vervolgens verder terug naar de hoogvlakte. Nu geen rendieren gezien maar wel een aantal mooie natuurfoto's kunnen maken. Ter afscheid van de ruige Noorse natuur dan nog eentje:

14.8

Terug naar Roros. Een wandeling door het stadje gemaakt en het musum in de oude smelteij bezorgd waar met behulp van video en maquettes de oude processen worden weergegeven.

Foto zijn een oud huis en het museum gezien vanaf het riviertje.

Noorwegen Verslag13- Van Rognan naar Grong

3.08.09 Transfer naar Mo I Rana

Het is dat er een bus binnenkwam want anders hadden we Rognan in een bijna leeg hotel gezeten. De bus vertrok 's morgens als om 8 uur. Het was er een van: je ziet ons overal dus waarom niet in Rognan?

Een korte rit vandaag maar we hadden wat op het programma staan.

Ons eerste tripje was een bezoek aan het Junkerdal dat aan de 77 naar Zweden ligt. De weg begint al direct met een imposante 10% stijging. Onderweg op uitkijkpunten heb je een fraai gezicht op de typernde berg van deze omgeving: de 1569 meter hoge Solvagtind. We hebben bij het bordje Evenesdal een kleine wandeling gemaakt. De omgeving staat bekend om zijn grote variatie aan planten waaronder de nodige zeldzame. De bloeitijd van de orchideen was al over en het vinden van de bijzondere planten kost tijd. Ze zijn niet voor niets zeldzaam. Maar het blijft er interessant om te lopen. Overigens ligt er aan de E6 voor de afslag naar de 77 het Slatdal touristencentrum die u het aanliggende natuurgebied in stuurt. U hoeft dus niet perse de 77 op. Ik heb 2 natuurfoto's (13.2 en 13.3) bijgesloten.

De volgende stop is natuurlijk de Poolcirkel. De vorige keer dat we hier waren hebben we ander keuzes gemaakt dus moest het er nu maar van komen.

De poolcirkel is gemarkeerd met een aantal witte stenen en een steenbouwsel en daartussen staat een houten Samen monument dat allerlei gravures (symbolen/voorstellingen) bevat (foto 13.4) Direct er achter ligt een plateutje waren iedereen meedoet aan de Noorwegenhype om je watermerk achter te laten. Doe dus ook lekker mee en leg je steentje op een van de hoopjes ten teken dat je hier geweest bent.(foto 13.5)

In de Polarsikelsenteret kunt u een videopresentatie zien, souveniers kopen, een certificaat kopen dat u de Poolcirkel bent gepasseerd of gewoon iets eten en drinken. (foto 13.6 en 13.7).

De weg E6 vervolgend hebben we bij Krokstrand de Silfoss bekenen (13.8). U hoeft er weinig moeite voor te doen want u kunt de auto 'pal voor de deur' zetten. De waterval is niet hoog maar wel lang.

Een goede 10 km voor Mo I Rana bij Rosvoll zijn we afgeslagen naar de Gronliggrotte (is op afslag ook zelf aangegeven). Na ongeveer 10 km kunt u bijna bovenaan de berg de auto parkeren en een kaartje kopen in het restaurant. Overigens liggen er 2 grotten op dit weggetje omhoog en beide zijn te bezoeken. De hoogste van de 2 is de Gronliggrotte waar we een rondleiding van 45 minuten hebben gehad. Het is geen geplaveid pad en de stappen zijn soms heftig. Goed schoeisel is belangrijk. Over kleding kun je een boom op zetten en is afhankelijk hoe goed je geacclimatiseert bent aan het Noorse klimaat bent. Een zomerjackje vonden wij al meer dan genoeg, maar anderen denken daar anders over. Er zijn stalagmieten maar die zijn niet groot. In deze omgeving schijnen ze slechts 1 cm in de 750 jaar te groeien. Merkwaardig detail: in deze grot ligt een grote granietsteen. De enigste in de wijde omgeving. De eerstvolgende is in de Svartisengletscher te vinden. De steen is er in de ijstijd door schuivende ijsmassakrachten in terecht gekomen.

Als je de weg vervolgt kom je 14 km verder bij het Svatisvatnet waar je met een bootje naar de andere kant gebracht kan worden en waar na een pittige wandeling van 45 minuten een uitloper van de Svartisengletsjer voor je hebt liggen. Het laatste bootje was al weg en we hadden trouwens ook niet meer de fut voor zo'n pittige wandeling. We zijn dus rechtomkeert gegaan en naar ons hotel gereden.

4.08.09 Transfer naar Grong.

Vandaag een niet al te moeilijk programma. Na vertrek zijn we de Leirskardalen ingeslagen. Na 14km was het over. De weg was verder als prive weg van een energiecentrale met hek en slot afgesloten. De bree onbereikbaar dus moesten we het doen met de waterval. (foto 3.11)

Na terugrijden de E6 vervolgt in de gedachte een stuk hoogvlakte te zien. Ongemerkt zaten we in een vele km lange tunnel die je onder de hoogvlakte doorvoert. Wel snel maar niet interessant. De weg vervolgend passeer je de Lakfors waterval waar je met de auto vlakbij kunt komen. Hij is 17 meter hoog.

Bij Sefrivatn moet een stukje ruwe Noorse natuur liggen in de vorm van een canyon tussen 2 meren. We hebben het bewuste stukje weg een paar keer gereden, hebben nog een zijpad uitgeprobeerd, maar hebben het niet kunnen vinden.

Verder rijdend naar Grong komt u nog wel over een stuk hoogvlakte. De laatste foto van deze serie geeft daar iets van te zien.

Vlak voor Grong is het Namsen Laksvarium, een groot aquarium dat over de zalm gaat en een waterval. Voor ons was de rit weer lang en mooi genoeg en je kan niet alles zien, daarvoor ontbreekt gewoon de tijd.

Noorwegen Verslag12- van Lofoten naar Rognan..

1.08.09 Zuidelijke deel Lofoten

De dag rustig begonnen. In de middag naar A gereden en langzaam terug naar Hamnoy-Reine A trekt veel bezoekers want een klein stukje lopen van de parkeerplaatst brengt je naar het touristische zuidelijkste puntje van de Lofoten. In de verte ligt de Maalstroom. Dat je verder kan is in het vorige verslag aangegeven. Van oorsprong zijn al de plaatsjes hier vissershavens. Voor meer is er geen plaats. Naast A geniet Moskenes een bekendheid. Niet omdat het er zo spannend is of dat het zo groot is maar vooral vanwege de veerdienst Moskenes-Bodo. Als je zo langzaam terugrijd dan zie je al die bekende plaatjes van de Lofoten uit de boeken en reisfolders. En overal de meeuwen. De foto van de meeuwen is typerend voor deze vakantie. Overal was er nog plaats vrij. De Lofoten heeft zijn eigen sfeer die verder gaat dan de reisfolderplaatjes. De foto's 12.3 tot 12.5 geven daarvan een impressie. De laatste foto (12.6) is de rorbuer waarin wij 2 dagen verbleven hebben.. Idyllisch bijna.

2.08.09.De overtocht naar het vaste land.

Wij hadden de ferry van 10.30. Er was vooraf geboekt dus ons plaatsje op de boot was zekergesteld. Toch maar een uurtje vooraf naar de ferry. Het is altijs best een leuk gezicht dat sosm zenuwachtig gedoe bij de opstelplaats. Aangekomen was de opstelplaats al bijna vol en toen de ferry vertrok moesten er 2 banen achterblijven en wachten op de volgende ferry 4 uur later. De oversteek duur ongeveer 4 uur. Iedereen ondergaat de oversteek op zijn eigen manier. De een leest, de ander drentelt, weer een ander slaapt, maar als er nog land in zicht is dan is het fotografeertijd. Ik heb 3 foto's van deze dag in het album geplaatst. Het afscheid van de Lofoten met een laatste blik op de kerk van Moskenes en een paar sfeerbeelden van op de boot.

De overtocht zelf verliep soepel. Het weer was goed en de zee betrekkelijk rustig.

Eenmaal aan land hebben we de reis naar ons hotel in Rognan praktisch zonder onderbreken vervolgd. Bodo is weer een vasn die plaatsen waar we een vorige reis wat langer hebben verbleven. Als je de stad bezoekt kijk dan of er aan de havenkant in het centrum niet een vissersbootje ligt die verse (klaargemaakte) garnalen verkoopt. Heerlijk om zo aan de waterkant zittend op een bankje lekker op te peuzelen.

We hebben nog even in Rognan rondgelopen, maar op zondag is deze stad ogenschijnlijk uitgestorven.

Noorwegen Verslag11- Naar de Lofoten

31.07.09 Naar de Lofoten

De Lofoten is een schilderijk, maar touristisch gebied met op veel plaatsen eigenlijk gebrek aan ruimte. Maar daar hebben ze wat op gevonden door de huizen op palen te bouwen. Die elementen en het gebruik van kleuren, vooral de rode, en de bergen geven de Lofoten een geheel eigen karakter. Het is ook aanzienlijk drukker dan de hoger gelegen Vesteralen.

Er zijn 2 wegen die je zuidelijk kunnen voeren. Via de E10 die tegenwoordig vanaf Narvik tot het zuidelijkste puntje van de Lofoten geheel ferry vrij is of de oude route met de ferry Melbu-Fiskebol. Het maakt in tijd en in kilometers niet veel uit. De weg via Melbu is 30 km minder maar heeft een ferry. De E10 heeft een aantal tunnels en dat zijn donkere gaten waar niet veel te zien is. Dus op naar Melbu met de laatse blikken op het landschap van de Vestoralen over de brug bij Storkmarknes naar de pont Melbu. Als laatste auto mochten we erop. Echt proppen.

Direct na de pont rechtsaf geslagen naar de kustweg via Straumnes. Een heerlijke weg om te rijden wat uitzicht betreft. De weg is grotendeels onverhard, maar er wordt aan gewerkt. Over een lengte van 11 kilometer was er steenslag gestort om de weg te asfalteren. Na bereiken van de E10 is er direct een fraai uitzicht op de Austnesfjorden. De bekende plaatsen Svolvaer, en Henningsvaer die een bezoek waard zijn hebben we laten liggen. In een vorige reis hebben we Henningsvaer als uitvalsbasis gehad. Wie dit plaatsje niet gezien heeft, heeft de Lofoten niet gezien wordt er beweerd. Wel hebben we Kabelvag aangedaan. Een aantal kilometers verder zijn we wederom rechtsaf geslagen en over Vinje/Hofsund gereden. Direct na de laatste is er een beschermd natuurgebied. De brug over de Gimsoystraumen is weer zo'n typische brug. Hoog, flinke helling en een draaiing. Bij Kilanplass is een uitzicht dat u niet mag overslaan. Het staat goed aangegeven, maar komt wel direct na een flinke bocht. Als u daar weer gedaald bent komt direct erna de afslag naar Nusfjord. Moet u ook gezien hebben. Het is een plaatsje op de Unesco erfgoed lijst.

Vanaf hier zijn we naar onze bestemming gereden in Reine (Moskenes) waar we 2 nachtjes in een Rorbuer verblijven. Van oudsher zijn dit oude vissersverblijven die overal gerestaureerd zijn.

Na aanmelden bij de receptie en vragen naar uitstapmogelijkheden naar de Maalstroom bleek dat we nog mee konden met de Zodiac die avond. We hebben ons terstond aangemeld. De reis zou half 7 beginnen en zou ongeveer 6 uur duren en dat was een redelijk nauwkeurige inschatting. De start was iets later en we kwamen pas tegen 1 uur weer in ons huisje.

Voor ons was het een belevenis. De Zodiac ontwikkeld een behoorlijke snelheid en klappert behoorlijk op de open zee. Onderweg werd er op enkele punten gestopt en vertelde een gids die aan boord was een en ander over het leven van de vissersmensen die tot 1950 aan de Maalstroom woonden. En daar een bestaan hadden onder omstandigheden die je je tegenwoordig nauwelijks meer kunt voorstellen. De Maalstroom was erg rustig en de Zodiac vervolgde zijn weg om de zuidelijke punt van de Lofoten heen om een grot met tekeningen te bezoeken. Een pittige wandeling van 90 minuten. Wij hadden na zo'n lange dag de energie niet meer en zijn pal voor het doel gestrand. Jammer maar overkoombaar want de trip was belevenis genoeg. Er is nog gezocht naar orka's maar die lieten zich deze avond niet zien. Wel een visarend maar de telelens was thuisgelaten op deze ruwe tocht. Op de terugreis was er meer van de maalstroom te zien en zagen we enkele voorbeelden van het onvoorspelbare gedrag van het water in dit gebied. Het was nog steeds betrekkelijk rustig. Maar het kan hier zo spoken dat grote schepen gemakkelijk in de problemen kunnen geraken. De trip kostte 900 kronen (ruwweg €100) per persoon, maar was het waard. Voor ons oudjes in ieder geval een belevenis van de eerste orde.

Noorwegen Verslag10-De Vesteralen

28.07.09 Toftenes Whale safari

Het is wel zaak tijdig te reserveren want er is behoorlijk animo voor de Whale Safari vanuit Sto. We waanden ons in een Nederlands bedrijf. U kunt hier volledig in het Nederlands terecht. ‘s Morgen half negen moet je aanwezig zijn om een pilletje te slikken tegen zeeziekte. Het vissersbootje is niet al te groot dus kan toch behoorlijk last van de golven hebben. Vooral als de golfslag wat kleiner is schijnt het aantal zeezieken toe te nemen. Men is er volledig op ingesteld en je merkt er bar weinig van. Klokslag half tien vaar je uit en na 20 minuten ben je bij het vogeleiland Anda Fyr. De attractie zijn de papagaaiduikers. Er zijn ook zeearenden maar die lijken er volgens zeggen een spelletje van te maken de boot te ontlopen en altijd aan de andere kant van het eiland te zitten. Voor ons maakten ze gelukkig een uitzondering. Verder zijn er zwarte en gewonen zeekoeten en kuifalken en kleine jagers. Ook robben (dezelfde soort als in de Waddenzee) zitten er op het eiland. Daarna begint de reis van 2 uur om de walvisgronden te bereiken en dan nog de walvis. De laatste tijd trekken ze iets verder noordwaarts en was het voor ons bijna 3 uur varen. Onderweg zagen de vinnen van de dwergvinvis. Vaak krijg je niet meer dan 1 potvis te zien. We hadden geluk want we zagen veel spuitende potvissen. Gewoonlijk zijn ze ca 6 minuten boven water en duiken dan zo'n 25 minuten onderwater. De reisleiding was zelf zeer verbaast want het was zeer uitzonderlijk dat er zoveel waren. Volgens de kenners was er mogelijk sprake van enige onrust bij de walvissen. De orka's die we op de terugreis tegenkwamen zouden daar debet aan kunnen zijn. De walvissen nemen ze al vanaf zeker 20 km waar. Van 3 potvissen hebben de duik kunnen waarnemen en de staart omhoog zien komen.

De familie Orka's die we op de terugreis tgegenkwamen waren druk aan het visvangen. Naar schatting waren het er minstens 9. Op 1 moment zagen we er 6 tegelijk, inclusief een baby-orka, aan de oppervlakte. Voor de ervaren reisleiding was ook dit een uitzonderlijke aangelegenheid. Als klap op de vuurpijl verscheen er boven de visvangende orka's ook een paar grote jagers. Van deze roofvogel bestaan er nog maar een stel of 50 in geheel Noorwegen.

29.07.09

Weer was wisselvallig en zijn er met de auto op uitgetrokken naar Smines en naar Nyksund.. De eerste is een onverharde weg met de alom aanwezige mooie vergezichten en regelmatig stukken onbebouwde natuur.

Nyksund is een oud vissersdorpje dat door kunstenaars van een langzame dood is gered. Om de haven staat aan 2 kanten bebouwing waarvan de noordelijke vele malen interessanter is. Maar aan de zuidkant wordt een nieuw museum gebouwd die aan die kant best wel eens een impuls kan geven. De weg er naar toe is smal maar zeer de moeite waard. Er lopen 2 wandelpaden tussen Nyksund en Sto, waarvan voor de heenreis over de berg 4 tot 5 uur is gegeven en de terugreis onderlangs 2 tot 3 uur. We hebben op de terugweg mensen een lift gegeven die de terugweg lopend niet meer zagen zitten.

30.07.09

We hebben wederom de auto genomen om naar Sto te rijden en daar rond de haven en de pier een wandelingetje te maken. Terugrijdend een aantal malen gestopt en rondgewandeld om foto's van de natuur te maken. Stap voor stap zijn we in Gisloy terechtgekomen. Net voor je de stad inrijdt ligt er een natuurgebied waar we zo'n 2 uur in gewandeld hebben. De wandeling is licht en het is lekker uitwaaien. Qua beplanting is er op het eerste gezicht niet veel variatie, maar de lage beplantingen en de mossen vergen dat je er met je neus bovenop moet gaan zitten om verschillen en soorten te kunnen zien,

We hadden een paar redenen om naar Toftenes te gaan. Allereerst omdat ons vorig bezoek zo goed bevallen was. De camping is niet spectaculair om te zien en zal zelfs veel mensen op eerste gezicht tegenvallen. Er zijn een paar hytte die we veel beter hebben gezien, er zijn appartementen, en er is wat plaats voor caravans/tenten/campers. Je zou je haast af gaan vragen wat is er dan aan zo speciaal aan die camping? Wel juist dat het zo gelimiteerd en rustig en eenvoudig is en dat het wat verder van de hoofdroute ligt en toch weer niet te ver. De meesten pakken de hoofdroute en duiken in Myr op de camping. Achter ons de bergen, voor ons de fjord. En niet te vergeten de vrouwen die de camping runnen. Binnen komen en van alles verwachten wat je hartje begeert is het zeker niet. Het kost even tijd om aan elkaar te wennen. Maar dan, oh jee. Goed en lekker eten voor een heel schappelijke prijs en na de gewenning (en vooraf bestellen) werd er geshopt en kregen we ook de gerechten die we graag wilde eten.

Noorwegen Verslag9- Van Glomfjord naar Toftenes

26.07.09 Transfer Glomfjord-Innhavet

Volgens onze reisbeschrijving een dag waarin zoveel te zien is dat je er dagen aan kan besteden. Dat hebben we dus niet gedaan. Kort na vertrek is er in Neverdal nog een goed uitzicht naar Glomfjord een een laatste blik op de Svartisen. De nevels van de dag er voor waren verdwenen, het was stralend weer. Vlak voor we Ornes bereikten kwam er weer een schip van de Hurtigroute aanvaren. Nu was het de Nordlys.

Bij Herredsgrensen is een uitkijkpunt waar je bij helder weer de Lofoten moet kunnen zien. Ik denk dat we geluk hadden want als de horizon rechts naast het eiland wordt vergroot dan zie je de typische bergen van de Lofoten. Het momunent is ter nagedachtenis aan de onderzeeboot Ureda die hier vergaan is in de 2^e wereldoorlog.

Daarna volgt in de route 17 de Storviksveggen met veel bochten en prachtige vergezichten en dan de ongekende krachten van de Salstraumen waar per getij bijna 400 miljoen kubieke meter water door een nauwe engte moet. Erin, eruit. Wij kwamen er toen het tij al aan het aflopen was . En als je dan nog van die draaikolken ziet zoals op de foto dan kan je wel voorstellen als het op het hoogtepunt is. In kracht wordt dit alleen nog maar overtroffen door de maalstroom bij Moskenes.

Aan het einde van de weg naar de 80 naar Fauske (flitspalen!) en in één rit over de E6 naar het hotel in Innhavet gereden.

27.07.09 Innhavet- Toftenes

Vanuit Inhavet de E6 verder volgen naar Storfjord voor de ferry naar Lodingen. Deze ferry vaart 1 uur 10 minuten. We hadden gerekend een half uur voor vertrek aanwezig te zijn maar de reis liep sneller dan verwacht en we konden de ferry uitzwaaien. Het was dus wat langer wachten en we konden enige tijd zeggen dat wij vooraan in de file zaten.

De oversteek duurt 1 uur en 10 minuten. Halfweg passerde we de pont die terugging met op de achtergrond de Lofoten.

Bij Sortland kwamen we een oude vertrouwde tegen die we al 2 x gezien hadden: de Vestoralen al weer op de terugreis naar Bergen.

Op de camping genieten van een biertje, naar de ijverige meeuwen kijken. We zijn op het hoogste punt in deze reis gekomen.