Langzaam op gang gekomen. Wat boodschapjes gedaan en met de auto een binnenroute opgezocht van ?rdal naar Songesand Ook de zijwegen meegenomen naar Nes. De route voert over het hoogland en eindigt bij het dorpje Songesand. Vandaar kan je alleen verder met de ferry van Lysebotte-Lauvik. We zijn omgekeerd en hebben de route weer teruggereden.

De weg is smal met veel uitwijkmogelijkheden om elkaar te kunnen passeren. Vaak is dat niet gebeurt want het was erg rustig. Na een ritje in het dal met het nodige boerenleven ga je bij Ulestad snel omhoog. En passeer je een beekje . (foto 2.1) Van op zij zie je het water niet stromen tussen de stenen. Alleen daar waar er een groter verval is, zoals op de foto is te zien is het water duidelijk aanwezig. De weg vervolgt op ruim 600 meter. Na enkele kilometers rij je langs 2 grote meren. Aan de kant van de weg zie je af en toe een auto staan en bij de meren is waarneembaar dat er met bootjes op gevaren wordt. De meren zijn groot en op de kaart is af te lezen dat het Lyngvatnet meerder kilometers lang is. Een berg diepblauw water. Het 2^e deel dat langzaam verder steigt gaat net onder de Kolifjel door die 918 meter hoog is

Vanaf het hoogste punt waar de weg snel naar beneden gaat naar de ferry is het uitzicht op de Lysefjorden mooi. Er hingen wat wolkjes onder de bergtoppen waardoor het beeld wel enigszins versluierd was. Beneden was het zonnig (foto 2.2). Het water in de fjord is glashelder. Na enig aangenaam verpozen de terugreis ingezet. Bijna bovenaan verwijst er een bordje naar een bijzondere steen. Heen hadden we dat ook gezien maar terug zijn we er gestopt. Een behoorlijk grote steen die heel merkwaardig op slechts enkele punten balanceert. (foto 2.3). terug is het beeld altijd anders dan de heenreis. (foto2.4).

Thuisgekomen een verlate lunch genomen en alras betrok de hemel en ging het regenen, maar ook dat levert fraaie beelden op. (foto 2.5)