12.07.09 Ardal-rondrit en wandeling.

De laatste jaren valt er altijd wel wat in het water. Vandaag hadden we de Prekestoelen op het programma. Bij het wakker worden bekroop er al een onbehaaglijk gevoel. Het zag er erg heiig uit. De zon brak niet door en het ging ook nog regenen. Dan valt er veel weg van het uitzicht. Het mooie in het leven is dat er altijd wat te wensen moet blijven en dat je wel eens over moet rekenen. Dat hebben we dan maar gedaan en we hebben de auto maar eens over zijn bol geaaid en in de omgeving van Strand-Tau-Vosla wat getoerd. Vanaf Tau vaart er een ferry in 45 minuten naar Stavanger dat in de verte zichtbaar is. (foto3.1). Onderweg kom je leuke uitzichtjes tegen. Foto 3.2 is in de omgeving van Fiska genomen. Op de terugweg toch nog even langs het POI van Ardal gereden: de kerk. (foto 3.3)

Later in de middag de wandelschoenen aangetrokken en een wandeling in de omgeving van Ardal gemaakt. Hoog heb je een fraai uitzicht op de fjord (foto 3.4). We hebben al met al toch een heel aangenaam verblijf gevonden in het huisje Hoiland Garden waar we verbleven en waarbij de keuken beslist niet ongenoemd mag blijven. Wat ons betreft een aanrader.

13.07.09 Transfer naar de Hardangervidda.

In een druiligere sfeer de reis ingezet naar ons volgend verblijf naar Garen, 20 km voorbij Eidfjord aan de route 7 over de Hardangervidda. Bij Hjelmelandsvage een vlotte overtocht met de ferry naar Nesnik. De bedoeling was route 13 af te rijden, maar op het allerlaatste moment besloten we toch maar binnendoor te gaan langs de Josenfjorden en over het binnenland van de Ryfylke. (foto 3.5) Ongeveer 11 km na Sand kom je dan weer terug op de 13. De ruige natuur van het binnenland boeit ons toch veel meer dan de geplaveide hoofdwegen. Al vrij snel daarna kom je dan langs het 27 km lange binnenmeer het Suldalsvaln met een maximale diepte van 300 meter. Kort na Hara, net voordat je de tunnels in rijdt, afgeslagen naar de oude weg die al begin 1800 is aangelegd. De rit gaat met scherpe haarspeldbochten snel naar boven en de weg is hooguit 1,5 auto breed. Dus goed opleten op tegemoetkomend verkeer. Passeren kan een lastige klus zijn. Veel overkwam ons dat niet, maar dat hebben we vaker gezien als je dit soort ritten vroeger in de ochtend doet. We zijn zegge en schrijve 3 tegenliggers tegengekomen. Kom je later dan is het geheid drukker. In totaal 16 haarspeldbochten en op het hoogste punt op 1050 meter hoogte. Er lag nog wel sneeuw op meerdere plekken. De temperatuur was 10 graden gedaald. Zo was het rijden in het oude Noorwegen. Lastig, maar zeer de moeite waard.

De kersen waren rijp. Tussen Odda en Kinsarvik waren er veel stalletjes langs de weg. Dit deel is al vanaf 1200 een fruitgebied. De kersen smaakten heerlijk.

Bij Voringfosse kom je door tunnels waarin ook gelijk hoogte gewonnen moet worden en waarin je 360 graden rondgaat. Je blijft draaien en je navigatiesysteem laat wel zien hoe je ronddraait. We hebben inclusief de stops 6,5 uur over de rit gedaan.

Ons verblijf voor 3 nachten was een huisje van Garen Gaard, net voorbij de waterval Voringfossen aan de rand van de Hardangervidda.

In het tegenoverliggende campingwinkeltje is van alles te koop en een vriendelijke dame gaf ons gratis advies waar we het beste heen konden gaan. De dichtstbijzijnde benzinetank is 20 km weg in Eidfjord.