20.07.09 Transfer Utvik- Kristiansund

We gaan op route naar de Vestralen/Lofoten. We doen dat in kleine stapjes. Vandaag voert de route naar Kristiansund. Het is gisteravond gaan regenen en dat buitje bleek uiteindelijk 40 uur te duren. Geen pretje in een tent lijkt me. Via de 60 via Olden-Stryn naar Hellesylt waar de route een stukje langs de Geirangerfjord komt. FOTO 7.1

Zoals de fot laat zien is er van de Geiranger niet veel te zien door de regen. De weg volgend kom je in Sykkylven aan. Direct de pont op naar Speljavik. Na de pont afgeslagen richting Alesund. Onverminderd regen. We hebben met de Hurtigroute het oude jaar nog gevierd inAlesund en we laten dat nog maar op ons netvlies zitten en linea recta De E39 opgezocht naar Vestnes om de ferry naar Molde te nemen. De ferry was net in aantocht dus weinig wachttijd. Bij het oversteken kruiste de Vestoralen van de Hurtigroute ons. Met Molde in zicht konden we door de regen het zelischip (hotel) zien waar we 2 jaar geleden enkele dagen hebben vertoefd. Ter hoogte van het vliegveld van Molde afgeslagen naar de 64 op weg naar de Atlantikhavnveie. Na een aantal kilometers via de 663 naar de kust. De rit voerde ons langs enkele bekende plekjes. Bij de Atlantikhavnveie was het nog steeds kil, koud en nat. Ik sluit een overzichtsfoto bij met groothoeklens genomen waarin het fraaiste deel van deze route in de achtergrond is te zien. FOTO 7.2

Bij Bremsness ging de slagboom van de pont voor ons neus dicht. Dus een half uurtje wachten.

Toen we in ons hotel op de 6^e verdieping aan het nestelen waren hoorde we een bekend geluid. En ja hoor de Hurtigroute draaide de haven in met een vvor ons bekend schip: de Finmarken waarmee we in 2007 met de auto aan boord naar Kirkenes zijn gevaren. De foto met daarin 'onze' boot besluit deze dag. FOTO 7.3

21.07.09 Transfer Kristiansund -Brekstad

Van Kristiansund over de70 naar Kanestraum om over te varen met de ferry Kanstraum-Halsa. De bedopeling was om via de E39 naar Orkanger te rijden. Aan het begin stond een bord dat er in het Noors dat er een omleiding was. Omdat we het plan hadden een paar zijweggetjes te berijden, o.a. die bij Enge om de fjord, toch maar de E39 opgereden. Bij Henna werd er wederom, maar nu nadrukkelijk aangegeven dat de E39 gesperd was en dat we via de 682 om moesten rijden. FOTO 7.4

Dat betekent daar de ferry nemen en via Aure naar Kyrksaeterora. Ondertussen was het droog geworden. En omdat het op zich geen straf bleek om deze weg te rijden werd het toch een aangenaam ritje. We wilde aan het einde de E39 weer oppakken, maar liepen weer direct tegen een bord dat aangaf dat de E39 gesperd was. Onze TomTom gaf ook al direct een alternatieve kortere route dan de planning en de keus was niet dan ook moeilijk. Langs de Hemnetfjorden, een stukje Snilfjorden kwamen we net boven Orkanger uit en vandaar via de 710 naar Valset en de ferry naar Brekstad waar ons hotel stijf naast de aanlegplaats lag. Vanuit onze kamer keken we direct op het water en de haven van Brekstad.

In de namiddag nog een rondje Orland gedaan en de wegen gedaan. Het puntje bij Garten en de graanvelden roepen toch een andere sfeer op dan we tot dat moment hadden gezien. Je bent daar in vlak terrein en hebt even de gedachte niet in Noorwegen te zijn.

FOTO 7.5 en 7.6

22.07.09 Transfer Brekstad-Namsos

De zon deed 's morgens zijn uiterste best door de wolken heen te breken en leverde een fraai lichtspel op over de jachtjes in de haven. FOTO 7.7

De temperatuur lag nog steeds rond de 10C maar dat voelt niet meer onbehaaglijk. Je went aan de temperatuur en er zijn ook niet van die winden zoals in ons eigen land die voor extra afkoeling zorgen. De gevoelstemperatuur ligt haast altijd meerdere graden hoger in Noorwegen. De route vandaag was redelijk recht toe recht aan. Via de 715 via Afjord naar Argard en via de 17 naar Namsos. Direct na Afjord een uitstapje gemaakt naar de kust (terhogg-Grottingen). Bij 10-11C liep de lokale jeugd in zijn blote bast aan de waterkant te spelen. Een idyllisch plekje zoals de foto aangeeft. FOTO 7.8

De rit was meer van hetzelfde. Het blijft genieten van het landschap, maar ook een beetje zich herhalende beelden. Misschien ook een stukje gewenning. In Namdalseid is een oude glasfabriek te bewondenren, maar alleen op vrijdag, zaterdag en zondag. We waren er dus niet op de goede dag. Vlak voor Namsos treft U een afrit (onverharde weg) die naar het Norsk Sagbrukmuseum. Het museum is een oude zagerij die een stukje Noors industrieel erfgoed is. Er zijn nog steeds machines operationeel en wordt nog op bescheiden schaal gewerkt voor speciaal bestellingen voor ouderwetse behandelingen. Het museum is verrassenderwijs gratis. Een aanrader voor wie geinteresserd is in de oude technieken. Het meest verrassende was nog de oven om de stoom te genereren voor de aandrijving. Een waar rookhol.

FOTO 7.9 en 7.10