28.07.09 Toftenes Whale safari

Het is wel zaak tijdig te reserveren want er is behoorlijk animo voor de Whale Safari vanuit Sto. We waanden ons in een Nederlands bedrijf. U kunt hier volledig in het Nederlands terecht. ‘s Morgen half negen moet je aanwezig zijn om een pilletje te slikken tegen zeeziekte. Het vissersbootje is niet al te groot dus kan toch behoorlijk last van de golven hebben. Vooral als de golfslag wat kleiner is schijnt het aantal zeezieken toe te nemen. Men is er volledig op ingesteld en je merkt er bar weinig van. Klokslag half tien vaar je uit en na 20 minuten ben je bij het vogeleiland Anda Fyr. De attractie zijn de papagaaiduikers. Er zijn ook zeearenden maar die lijken er volgens zeggen een spelletje van te maken de boot te ontlopen en altijd aan de andere kant van het eiland te zitten. Voor ons maakten ze gelukkig een uitzondering. Verder zijn er zwarte en gewonen zeekoeten en kuifalken en kleine jagers. Ook robben (dezelfde soort als in de Waddenzee) zitten er op het eiland. Daarna begint de reis van 2 uur om de walvisgronden te bereiken en dan nog de walvis. De laatste tijd trekken ze iets verder noordwaarts en was het voor ons bijna 3 uur varen. Onderweg zagen de vinnen van de dwergvinvis. Vaak krijg je niet meer dan 1 potvis te zien. We hadden geluk want we zagen veel spuitende potvissen. Gewoonlijk zijn ze ca 6 minuten boven water en duiken dan zo'n 25 minuten onderwater. De reisleiding was zelf zeer verbaast want het was zeer uitzonderlijk dat er zoveel waren. Volgens de kenners was er mogelijk sprake van enige onrust bij de walvissen. De orka's die we op de terugreis tegenkwamen zouden daar debet aan kunnen zijn. De walvissen nemen ze al vanaf zeker 20 km waar. Van 3 potvissen hebben de duik kunnen waarnemen en de staart omhoog zien komen.

De familie Orka's die we op de terugreis tgegenkwamen waren druk aan het visvangen. Naar schatting waren het er minstens 9. Op 1 moment zagen we er 6 tegelijk, inclusief een baby-orka, aan de oppervlakte. Voor de ervaren reisleiding was ook dit een uitzonderlijke aangelegenheid. Als klap op de vuurpijl verscheen er boven de visvangende orka's ook een paar grote jagers. Van deze roofvogel bestaan er nog maar een stel of 50 in geheel Noorwegen.

29.07.09

Weer was wisselvallig en zijn er met de auto op uitgetrokken naar Smines en naar Nyksund.. De eerste is een onverharde weg met de alom aanwezige mooie vergezichten en regelmatig stukken onbebouwde natuur.

Nyksund is een oud vissersdorpje dat door kunstenaars van een langzame dood is gered. Om de haven staat aan 2 kanten bebouwing waarvan de noordelijke vele malen interessanter is. Maar aan de zuidkant wordt een nieuw museum gebouwd die aan die kant best wel eens een impuls kan geven. De weg er naar toe is smal maar zeer de moeite waard. Er lopen 2 wandelpaden tussen Nyksund en Sto, waarvan voor de heenreis over de berg 4 tot 5 uur is gegeven en de terugreis onderlangs 2 tot 3 uur. We hebben op de terugweg mensen een lift gegeven die de terugweg lopend niet meer zagen zitten.

30.07.09

We hebben wederom de auto genomen om naar Sto te rijden en daar rond de haven en de pier een wandelingetje te maken. Terugrijdend een aantal malen gestopt en rondgewandeld om foto's van de natuur te maken. Stap voor stap zijn we in Gisloy terechtgekomen. Net voor je de stad inrijdt ligt er een natuurgebied waar we zo'n 2 uur in gewandeld hebben. De wandeling is licht en het is lekker uitwaaien. Qua beplanting is er op het eerste gezicht niet veel variatie, maar de lage beplantingen en de mossen vergen dat je er met je neus bovenop moet gaan zitten om verschillen en soorten te kunnen zien,

We hadden een paar redenen om naar Toftenes te gaan. Allereerst omdat ons vorig bezoek zo goed bevallen was. De camping is niet spectaculair om te zien en zal zelfs veel mensen op eerste gezicht tegenvallen. Er zijn een paar hytte die we veel beter hebben gezien, er zijn appartementen, en er is wat plaats voor caravans/tenten/campers. Je zou je haast af gaan vragen wat is er dan aan zo speciaal aan die camping? Wel juist dat het zo gelimiteerd en rustig en eenvoudig is en dat het wat verder van de hoofdroute ligt en toch weer niet te ver. De meesten pakken de hoofdroute en duiken in Myr op de camping. Achter ons de bergen, voor ons de fjord. En niet te vergeten de vrouwen die de camping runnen. Binnen komen en van alles verwachten wat je hartje begeert is het zeker niet. Het kost even tijd om aan elkaar te wennen. Maar dan, oh jee. Goed en lekker eten voor een heel schappelijke prijs en na de gewenning (en vooraf bestellen) werd er geshopt en kregen we ook de gerechten die we graag wilde eten.